Ga met hartstocht en talent op zoek naar de wortels van deelektrisch versterkte blues, en je vindt grote schatten. De vijfmuzikanten van The Electric Kings bewezen dat telkens opnieuw, met elkoptreden èn op hun beide cd’s Not for sale (1995) en de nieuwelingElectronic.

Vijf jaar maakten The Electric Kings de podia onveilig in hunthuisstad Antwerpen, in de rest van België, in Nederland en verder overde grenzen. Kort na de oprichting werden ze al op waarde geschat doorhet Rhythm & Blues Festival in Peer, waar ze in 1995 alsopeningsact fungeerden. Sindsdien zijn ze niet meer weg te denken, nietvan de radio, niet uit clubs voor kenners, niet van internationalefestivals.Ze zetten, bij de presentatie van Electronic, het BrusselsBlues Festival op stelten, in jam-sessies met grootheden als JohnnyDyer, Mark Hummel en Al Copley.

The Electric Kings vonden op hun liefde voor het authentieke. Eengroot deel van hun instrumentarium hebben ze er op aangepast. Zobespelen ze onder andere een contrabas, een 30-inch bass-drum enorginele Gibson elektrische gitaren uit ’57 en ’63. Frontman Big Daveneemt zo nu en dan een bullet-microfoon ter hand, die zijn toch alrafelige stemgeluid van een extra scherp randje voorziet.

Als geen ander bewezen The Electric Kings dat het blues-verledenspringlevend is. Spelen ze covers, dan klinken die alsof ze gisterengeschreven zijn en vandaag voor het eerst op de plaat gezet. De nummersdie ze zelf schrijven, drie van de dertien op Electronic, voegen zichmoeiteloos in het bestaande repertoire. Tegelijkertijd heeft de muziekvan The Electric Kings een onmiskenbaar eigen identiteit. Zo hoorde datook, bij één van de grootste Europese blues-acts van dit moment. Helaasis de groep eind 1997 opgeheven door onderlinge meningsverschillen.

The Electric Kings bestaat uit:

• Big Dave: harmonica, zang
• Luke Alexander: gitaar
• Willy Maze: drums
• Mark T.: gitaar
• Luke Henry Jr.: contrabas